راغب گويد : حسن ( بضمّ اوّل عبارت است از هر چيز سرور آور و خوش آيند . قول راغب جامع هر دو معناى فوق است زيرا خوش آيند شامل هر دو از زيبائى و نكوئى است . حسن در قرآن هم مصدر آمده و هم اسم . مثل آيهء 8 عنكبوت كه ذكر شد و مثل * ( إِمَّا أَنْ تُعَذِّبَ وَإِمَّا أَنْ تَتَّخِذَ فِيهِمْ حُسْناً ) * كهف : 86 كه هر دو مصدراند و مىشود گفت كه اسماند و نحو * ( وَالله عِنْدَه حُسْنُ الْمَآبِ ) * آل عمران : 14 * ( وَالله عِنْدَه حُسْنُ الثَّوابِ ) * آل عمران : 195 كه هر دو اسماند يعنى : برگشت خوش آيند و ثواب دلپسند نزد خداست . حَسَن ( بر وزن فرس ) وصف است بمعنى زيبا و نيكو . * ( فَتَقَبَّلَها رَبُّها بِقَبُولٍ حَسَنٍ ) * آل عمران : 37 پروردگارش او را پذيرفت پذيرشى نيكو . * ( مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ الله قَرْضاً حَسَناً ) * بقره : 245 موارد استعمال آن : قبول حسن ، قرض حسن ، متاع حسن ، رزق حسن ، اجر حسن ، بلاء حسن و غيره است . حسنة : هر نعمت خوش آيند و شاد كننده است كه به انسان ميرسد و سيّئه ضدّ آن است ( مفردات ) و شامل نعمت دنيا و آخرت هر دو است * ( رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنا عَذابَ النَّارِ ) * بقره : 201 پروردگارا بما در دنيا نعمتى نيكو بخش و در آخرت نعمتى نيك بخش و ما را از عذاب آتش نگاه دار . اين كلمه مجموعا 28 بار در قرآن مجيد آمده است و شامل نعمت هر دو جهان است و حتى در طاعت و شفاعت و پيروى نيز به كار رفته است * ( مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَه عَشْرُ أَمْثالِها ) * انعام : 160 - * ( مَنْ يَشْفَعْ شَفاعَةً حَسَنَةً يَكُنْ لَه نَصِيبٌ مِنْها ) * نساء 85 * ( لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ الله أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ ) * احزاب : 21 . حسنات جمع حسنة است و شامل نعمتهاى و دنيا و آخرت هر دو